Ervaring met NachtPulse: Daan Walder (AZOTH) - Confessions of the Dancefloor

Confessions of the Dancefloor

Een van de eerste projecten die dankzij NachtPulse tot stand kwam, is Confessions of the Dancefloor van Daan Walder (AZOTH). Het project laat zien hoe de nacht kan fungeren als plek voor ontmoeting, identiteit en gemeenschap. In gesprek met Daan blikken we terug op het idee achter het concept en de rol van NachtPulse in de realisatie ervan.

Waar gaat Confessions of the Dancefloor over?
“AZOTH is ontstaan vanuit de behoefte aan een veilige plek voor de queer community in Nijmegen. We zien dat de club voor veel queer mensen een plek van zingeving is — bijna als een nieuwe kerk. In dit project vertalen we het idee van het biechthokje naar de nacht. Geen traditioneel houten hokje, maar een neon, opvallende installatie waar je anoniem je verhaal kunt delen en dat van anderen kunt lezen.”

Wat betekent de club als ‘nieuwe kerk’ voor jullie?
“Voor veel queer mensen voelt de kerk historisch gezien niet als een veilige plek. De club wél. Het is een plek waar je vragen kunt stellen over je identiteit, waar je jezelf kunt ontdekken en waar gemeenschap ontstaat.”

Waarom past dit project bij Nijmegen?
“Ik ben ooit naar Amsterdam verhuisd om mijn queer gemeenschap te vinden. Inmiddels zie ik hoe rijk de queer geschiedenis van Nijmegen is, maar ook dat er behoefte is aan een duidelijke ontmoetingsplek. AZOTH wil die plek zijn.”

Wat maakte NachtPulse mogelijk?
“AZOTH draait niet om winst. Met NachtPulse konden we materialen realiseren en mensen betalen die we anders uit vrijwilligerswerk moesten laten draaien. Dat gaf rust en ruimte.”

Hoe hebben jullie Cultuur Academy ervaren?
“De toegankelijkheid is fijn. Het voelt persoonlijk en niet bureaucratisch. Je kunt gewoon mailen en krijgt echt contact.”